جفای محبت نبردی کسی

نخواهم که هیچ آشنایی بود

مبادا که روزی جدایی بود

فراق از نبودی نمردی کسی

ز کشته دل خاک پر خون شدست

از آن خون رخ لاله گلگون شده است

گرانمایه گنجی است این آدمی