من و تو دو هم صحبت و مونسیم

بسی دست عشرت برافشانده ایم

تو را من به صد ناز پرورده ام

دمی بی تو خود بر نیاورده ام

چو رفتیم کی باز با هم رسیم؟

تو آب حیاتی و من خاک تو

غباری ز من بر دل پاک تو