چو بشنید دادش جوابی روان

مرا از تو هرگز رهایی مباد

میان من و تو جدایی مباد

تن این راز می گفت در گوش جان

که ما هردو از یک شکم زاده ایم

به هم هریک از جایی افتاده ایم

مرا سربلندی ز پستی توست