میان من و تو جدایی مباد

چو تو رفته باشی برون زین مغاک

چه من پیشت آنگه چه یک مشت خاک؟

مرا از تو هرگز رهایی مباد

تن این راز می گفت در گوش جان

چو بشنید دادش جوابی روان

که ما هردو از یک شکم زاده ایم