کز آن بر دلم سرد شد تاج و گنج

چنین گفت یک روز نوشیروان

به موبد که ای پیر روشن روان

من اندر جهان از سه چیزم به رنج

یکی مرگ کز وی شود روی زرد

دوم زن که ننگ اندر آرد به مرد

سوم علت آز و رنج و نیاز