یکی مرگ کز وی شود روی زرد

به موبد که ای پیر روشن روان

من اندر جهان از سه چیزم به رنج

کز آن بر دلم سرد شد تاج و گنج

دوم زن که ننگ اندر آرد به مرد

سوم علت آز و رنج و نیاز

کزو جان به رنج است و تن در گداز