نبودی چو تو شاه روشن روان

چنین داد پاسخ که ای شهریار

نگر تا نداری تو این هرسه خوار

اگر ز آنکه رن نیستی در جهان

قباد از جهان را بپرداختی

تو تاج شهی را بر افراختی

مرا گر نبودی به تختت نیاز؟