مشک مسکین که جگر گوشه آهوی خطاست

صدف گوش من از لعل تو گوهر چین است

عنبرین سلسله ات بر طرف خورشید است

رقم غالیه ات بر ورق نسرین است

از نسیم سر زلف تو جگر خونین است

زلف اگر بر کمرت سر بنهد نیست عجب

سر سودا زدگان را ز کمر بالین است