زلف اگر بر کمرت سر بنهد نیست عجب

رقم غالیه ات بر ورق نسرین است

مشک مسکین که جگر گوشه آهوی خطاست

از نسیم سر زلف تو جگر خونین است

سر سودا زدگان را ز کمر بالین است

پسته تنگ تو بر تنگ شکر می خندد

حقه لعل تو بر عقد گوهر می خندد