زان سوی خیمه فلک پرده سرای نوزند

زهره ز رشک عود را بر سر آتش افکند

عودی شکرین سخن چونکه نوای نوزند

باده به یاد حضرتی نوش که قدر همتش

آنکه برون ازین کهن طاق سما به صد درج

همتش ار علو خود طاق نمای نوزند

مطرب بزم عیشش از جمع بتان خوش سرا