برگ گل است در جهان کو به رخ تو اندکی

شاه سکندر آستان خضر برای بقای راستین

آینه جمال جان چیست لقای روی تو

آینه ای ندیده ام من به صفای روی تو

ماند و گر نماند او باد بقای روی تو

می رود آفتاب وش خلق چو سایه در قفا

رخ بنمای تا خورد خلق قفای روی تو