در دو جهان به جان تو را خلق همی خرند و من

رخ بنمای تا خورد خلق قفای روی تو

ز آب و هوای روی تو یافته اند زندگی

جان و دل من ای خوشا آب و هوای روی تو

هر دو جهان نهاده ام نیم بهای روی تو

دید مشاطه روی تو آینه داد رونما

آینه کیست تا بود روی نمای روی تو