بر سر کوی عاشقی کوی و گدا یکی بود

تا به سر که درفتد ظل همای چون تویی

نیست سری که نیست آن منزل سر عشق تو

قطع منازل چنین هست به پای جون تویی

پادشهی کند کسی کوست گدای چون تویی

چشم خوشت به یک نظر بیش هزارجان دهد

چون کم ازین قدر بود فیض عطای چون تویی