ملک قناعتم اگر زانچه مدد دهد به نقد

می نخرم به نیم جو سبز قبای آسمان

من که گلیم فقر را ساخته ام ردای فقر

گردن من چرا کشد بار ردای آسمان

باز دهم به آسمان جنس عطای آسمان

دل به سرای آسمان هیچ فرو نیایدم

کاش که آمدی فرو کهنه سرای آسمان