آه من است هر شبی قلعه گشای آسمان

نقد کمال می کند بر در خاکیان طلب

راست از آن نمی شود پشت دو تای آسمان

اشک من است هر دمی غسل ده تن زمین

قاضی چرخ می زند بی گنهم ز خود برون

من چه کنم نهاده ام تن به قضای آسمان

من ز جفای آسمان بر در شاه می روم