زانکه دعای جان تو هست دعای مملکت

بست عروس ملک را با تو نکاح سر مدی

با تو قضای او بود هم به رضای مملکت

مملکت است بر دعا داشته دست بهر تو

از همه رنج مملکت برد پناه بر درت

راستی آنکه بیش ازین نیست دوای مملکت

هر سخن تو را خرد مملکتی بها دهد