از همه رنج مملکت برد پناه بر درت

با تو قضای او بود هم به رضای مملکت

مملکت است بر دعا داشته دست بهر تو

زانکه دعای جان تو هست دعای مملکت

راستی آنکه بیش ازین نیست دوای مملکت

هر سخن تو را خرد مملکتی بها دهد

حاصل هفت کشورش نیست بهای راستین