ماه ز آفتاب ضو خواهد و خور زرای تو

اطلس آسمان سزد وصله قبای شاه را

هیچ تو دانی آسمان بهر چه کرد پشت خم

خواست که بوسه ای دهد مسند و پای شاه را

خواست که تا گدا بود مایه گدای شاه را

شاه گرفت قاف تا قاف جهان که در جهان

ماهچه آفتاب شد نایب رای شاه را