ای دل نه سنگ خاره ای آخر فغان کجاست؟

دست عطارد و قلمش خرد کنید

دندان صبح اگر بنماید به خنده روی

دندان هاش یک به یک از کام بر کنید

وی شوخ دیده چشم سرشک روان کجاست؟

شهذی است پر ز حسرت و غم، شهریار کو

کاری است بس خراب، خداوندگار کو