گوشه ای از گوشه های گوشه ایوان اوست

هرکجا در علم وحدانیت او جلوه کند

آستانش لامکان روح الامین دربان اوست

با همه رفعت که دارد آسمان چون بنگری

خاطر ما وصف ذاتش چون تواند گفت چون

ناطقه مدهوش و دل سرگشته، جان حیران اوست

آنکه ذات او مقدم بر وجود عالم است