آن سرافرازی که تا او بود در عالم نبود

بر بساط جمع دیگر کس نخواهد خواندن

آنکه می گردید رای آسمان بر رای او

خون گری ای آسمان بر رای ملک آرای او

هیچ مردی را به مردی دست برد رای او

ای دریغا سرو بالایی که چشم کس ندید

راستی سروی به زیر چرخ چون بالای او