راستی سروی به زیر چرخ چون بالای او

آن سرافرازی که تا او بود در عالم نبود

هیچ مردی را به مردی دست برد رای او

ای دریغا سرو بالایی که چشم کس ندید

سلطنت دیدی و هایاهوی او در عهد شاه

بشنو اکنون گریه ها در گریه هویاهای او

ثانی پرویز زین بر مرکب چوبین نهاد