ای اشک گرم رو خبری بازده ز دل

وی شب چه حالتی است که گیسو بریده ای

از دیده زمانه روان است جوی خون

ای دیده زمانه بگو تا چه دیده ای

تا چسیست حال او که بدین رو دیده ای

ای آفتاب لرزه فتادست بر دلت

آخر چه دیده ای که چنین دل رمیده ای