تا چسیست حال او که بدین رو دیده ای

از دیده زمانه روان است جوی خون

ای دیده زمانه بگو تا چه دیده ای

ای اشک گرم رو خبری بازده ز دل

ای آفتاب لرزه فتادست بر دلت

آخر چه دیده ای که چنین دل رمیده ای

ای آسمان تو جامه کبود از چه کرده ای