دانم ملالت است و ندانم چه حالت است

گل جامه پاره می کند آخر بپرس ازو

کز باد صبحدم چه حکایت شنیده ای

نی نی سخن مپرس که جای ملالت است

دیدی چه کرد چرخ ستمکار و اخترش

نامش مبر چه چرخ مه چرخ و مه اخترش

بر خاک ریخت آن گل دولت که باغ ملک