دیدی چه کرد چرخ ستمکار و اخترش

کز باد صبحدم چه حکایت شنیده ای

نی نی سخن مپرس که جای ملالت است

دانم ملالت است و ندانم چه حالت است

نامش مبر چه چرخ مه چرخ و مه اخترش

بر خاک ریخت آن گل دولت که باغ ملک

با صد هزار ناز بپرورد در برش