مگذر به باغ ازین پس بگذر ز لاله زار

کاورد تخت افسر شاهی به گوهرش

خط عذار بر ورق حسن او تمام

ننوشته ریخت دست اجل خاک بر سرش

زیرا که باغ بر دل باغ است و لاله زار

شد سرد و تیز بر دل و بر چشم روزگار

هم آب روی دجله و هم باد نوبهار