شد سرد و تیز بر دل و بر چشم روزگار

ننوشته ریخت دست اجل خاک بر سرش

مگذر به باغ ازین پس بگذر ز لاله زار

زیرا که باغ بر دل باغ است و لاله زار

هم آب روی دجله و هم باد نوبهار

دردیده می نیاید از این آب جز سرشک

بر دل نمی نشیند از این باد جز غبار