زاهدان از کجا و ما ز کجا

به عبارات همچو شکر گو

شد دماغم ز زهد خشک خراب

مطربا این ترانه از سر گو

ما و دردی کشان بی سر و پا

روی تو دیده گلستان است

موی تو ماه را شبستان است