دوستان دگر نمی بایند

ما به نقدیم در بهشت امروز

زاهدان در امید فردایند

ما و عشقیم و صحبت ما را

نفسی چند مانده است مرا

کز برم می روند و می آیند

پیش ما از برای آمد و شد