من گرفتم که بی سر و پایند

می پرستان نگر که در معنی

سرفرازند و پای برجایند

خود به نوعی که زاهدان گویند

زاهدان از کجا و ما ز کجا

ما و دردی کشان بی سر و پا

یار ناگه نمود روی بر من