یار ناگه نمود روی بر من

من گرفتم که بی سر و پایند

زاهدان از کجا و ما ز کجا

ما و دردی کشان بی سر و پا

هوشم از جان ربود و جان از تن

من ز دیدار دوستان دیدم

که مبیناد هرگزش دشمن