هوشم از جان ربود و جان از تن

زاهدان از کجا و ما ز کجا

ما و دردی کشان بی سر و پا

یار ناگه نمود روی بر من

من ز دیدار دوستان دیدم

که مبیناد هرگزش دشمن

از کمند تو سر نمی پیچم