ما و دردی کشان بی سر و پا

گفتمش، ما خراب و مخموریم

خیز و ما را به حال خود مگذار

زاهدان از کجا و ما ز کجا

ای دل خود پرست سودایی

چند بر خاک باد پیمایی

توده خاکی آن نمی ارزد