پرده بر کار عقل سودایی

آفتابا عجب چه خورشیدی

که تو با سایه بر نمی آیی

مطربا پرده ای زدی که درید

مدتی گرد زاهدان گشتم

من شوریده حال شیدایی

دوشم آمد برید حضرت دوست