وانگه که گذر کند به من یار

روزی که وجود من شود خاک

وز خاک وجود من دمد خار

چون خار ز خاک سر بر آرم

من دامن آن نگار گیرم

وز هر دو جهان کنار گیرم

ما از ازل آمدیم سر مست