ما از ازل آمدیم سر مست

وانگه که گذر کند به من یار

من دامن آن نگار گیرم

وز هر دو جهان کنار گیرم

زان باده هنوز نشوده ای هست

آزاد ز هر دو کون بودیم

گشتیم به زلف یار پا بست