ز امید دراز و عمر کوتاه

من دامن آن نگار گیرم

وز هر دو جهان کنار گیرم

امید من است زلف او آه

یک شب دل من به زلف او بود

گم کرد دران شب سیه راه

وز تیره شب آتش رخش دید