غم آمد تو را دل پر از خون مرا

تو دانی که گر بودمی پشت تو

بسوزن نخستی سر انگشت تو

نگر تا چه فرمایی اکنون مرا

گر ای دون که فرمان دهی بر درت

یکی بنده ام پاسبان سرت

نجویم کلاه و نخواهم سپاه