نجویم کلاه و نخواهم سپاه

غم آمد تو را دل پر از خون مرا

گر ای دون که فرمان دهی بر درت

یکی بنده ام پاسبان سرت

ببرم سرخویش در پیش شاه

بدو گفت هر مزد ای پرخرد

همین روز سختی ز من بگذرد