من از پیوستگانم جان و دل را

تو ای سوسن ز سر تا پا زبانی

حدیث کار و بار دل چه دانی؟

تو از نو رستگانی آب و گل را

نه من صاحب دلم کار دل است این

تو دم درکش که نه کار گل است این

ملک می کرد چون گل پیرهن چاک