در آن مجلس نوائی آنچنان ساخت

بر آوردی به سوز از حاضران دود

چو نی بستی کمر در مجلس شاه

به شیرینی زدی بر نیشکر راه

که بلبل نعره زد گل خرقه انداخت

ملک زاده سرشک از دیده می راند

روان چون آب بیتی چند می خواند