که بلبل نعره زد گل خرقه انداخت

چو نی بستی کمر در مجلس شاه

به شیرینی زدی بر نیشکر راه

در آن مجلس نوائی آنچنان ساخت

ملک زاده سرشک از دیده می راند

روان چون آب بیتی چند می خواند

نوائی کرد شیرین شکر آغاز