ازین سودا درونی داشت ویران

جهان را مهری از نو گشت پیدا

و لیکن همچنان سودای آن ماه

فزون می گشت هر دم در سر شاه

چو گنجی شد، به کنجی گشت پنهان

چو گل پیچیده دل در غنچه بنشست

در خلوت به روی خلق در بست