در آن جنت سرا گشتند ساکن

بتان چین به از حوران رضوان

پری رویان چینی خوشتر از جان

به هر جانب هزاران پیکر جن

ملک جمشید بر کف جام باده

پری و آدمی پیشش ستاده

ز دل هر لحظه آهی برکشیدی