ملک جمشید بر کف جام باده

پری رویان چینی خوشتر از جان

به هر جانب هزاران پیکر جن

در آن جنت سرا گشتند ساکن

پری و آدمی پیشش ستاده

ز دل هر لحظه آهی برکشیدی

به یاد یار جامی در کشیدی