عیان شد از هوا شد دیو شب گم

دو عالم ذره است و مهر خورشید

دلست انگشتری و عشق جمشید

چو جمشید پری رخسار انجم

انیسی داشت نامش ناز پرورد

که می کرد از لطافت ناز برورد

رفیق و مهربان و خویش او بود