در آن دریا به بوی آشنایی

چو ما در موج این دریای گردان

هر آنکس کو در این دریا نشیند

طریقی جز فرو رفتن نبیند

ملک می زد به هر سو دست و پایی

ز تخت و بخت چون برداشت امید

ز کشتی تخته ای را داشت جمشید