گهی با آب می زد سنگ در بر

خیال زلف یارش در سر آمد

ز سودای سر زلفین دلدار

شب تاریک می پیچید چون مار

گهی با سرو می زد دست در سر

غریب و خسته و تنها و عاشق

بلا همراه و دولت نا موافق