که پیش ما تو آب از ابر خواهی!»

شنیدستم که چون از ابر می خواست

صدف باران، خروش از بحر برخاست

صدف را گفت آب آه رو سیاهی

صدف گفت آنجا من از ابر نیستان

طلب می دارم ار تو بودی ترا آن

چرا بایست کرد از بی حیایی